Minsan, ang daling sabihin na "Mahal ko ang sarili ko." Pero gaano ba talaga kalalim 'yun? Para sa akin, nahanap ko ang sagot sa linyang ito:
"I just love myself too much that I don't want to let anyone hurt me."
Dati, okay lang sa akin magpaka-martir. Todo bigay sa effort, todo intindi kahit masakit na. Akala ko kasi, 'yun ang definition ng pagiging "loving." Pero na-realize ko, bakit ako nag-iiwan ng space para sa mga taong hindi naman marunong magpahalaga?
Bakit kailangang maging "Strict" sa inner peace natin?
* Limited lang ang energy natin: Hindi tayo unli-battery. Kung palagi tayong nasasaktan, wala nang natitira para sa mga pangarap natin o sa mga taong deserve talaga tayo.
* Self-Respect is the new "Cool": Hindi ka selfish kung pinipili mong lumayo sa toxic na sitwasyon. Ang tawag doon, boundary.
* Hindi mo trabaho baguhin ang iba: Kung paulit-ulit kang sinasaktan, hindi mo kailangan mag-stay para "ayusin" sila. Ang trabaho mo ay siguraduhing okay ka.
Hindi naman ibig sabihin nito na magiging "manhid" na tayo o magtatayo tayo ng pader na kasing taas ng Great Wall of China. Ibig sabihin lang nito, high standards na tayo pagdating sa peace of mind natin.
Kung hindi ka magbibigay ng peace, respeto, at saya sa buhay ko... thank you, next! Kasi sa dulo ng araw, ang tanging tao na laging nandiyan para sa akin ay ang sarili ko. At utang ko sa sarili ko na protektahan ang puso ko.
0 Comments